Lazy Days em Brasilazy

Ja, er is weer plenty of energy en er is weer internet. Het is woensdag en hopenlijk is er een goede computer die mij wil steunen. Wederom moet ik jullie vertellen dat het leventje me hier ernstig goed bevalt. Op het moment van schrijven zit ik in een internetcafé in het zeer indrukwekkende Canoa Quebrada. Mocht je de tijd hebben om het op te zoeken op internet: try. De verhalen van de eerste drie dagen zal ik ooit gaan posten, maar daarvoor moet ik eerst iets uit Nederland moeten laten overkomen. Dat zal dus nog wel twee tot drie weken duren. Genoeg te vertellen over vandaag en gister…

Dinsdag: Biejay, Baukje, Isabelle en ik zijn onder leiding van Mary naar dit geweldige plaatsje - Canoa Quebrada- ten zuiden van Fortaleza vertrokken. Mary (die over ongeveer een weekje naar NL vertrekt) werkt ons als het ware in om in Fortaleza aan de slag te gaan. Dit heeft ze goed begrepen en heeft ons direct bij de hand gepakt om er van dinsdag tot en met zondag tussen uit te knijpen. Ze werkt als masseuse (?) bij een strandbaracca, genaamd Lazy Days. Wij mogen daar gratis overnachten! Hoe geniaal. Vannacht dan ook de eerste nacht hier doorgebracht al liggende in de fatboys met ook nog de keuze om in een hangmatje te liggen. De baas van dit strandhutje sliep boven en wij buiten, op het strand samen met nog een braziliaan die boel in de gaten moest houden. Dat schijnen ze altijd te doen. Wat een sfeer… soort van droom om op het strand wakker te worden door het geluid van de zee. Al strompelend naar de zee om een frisse duik te nemen. Dat strompelen komt door gister.

Maandag: we zijn per bus (met slechts tickets voor 3 zit en de rest staanplaatsen) vertrokken. Aangekomen viel mijn mond open van het moois. Vergeleken met Fortaleza is dit echt gericht op toeristen, maar daar zijn ze ernstig goed in geslaagd. Fortaleza is rommelig, chaotisch en totaal geen vakantielocatie. Wel erg goed vertoeven als je er werkelijk woont, zoals wij doen. Je gaat er niet even naar toe omdat het zo mooi is…Hoewel ik de chaos nu ook wel leer te waarderen. Goed, terug naar waar we gebleven waren. Canoa Quebrada bij aankomst was grandioos. Erg veel vrolijke mensen, mooie straatjes met zeer veel felle kleuren. Daar hou ik van, hehe. Door de hoofdstraat gelopen naar het strand. Hele bijzondere harde zandstructuren zorgen voor een soort klofen, waardoor je eerst echt via de trap naar beneden moeten om op het strand en bij onze baracca te komen. Een echte grote hut van dat oude hout en overal grote Fatboys en hangmatten. En wij hebben het geluk dat we daar gratis mogen overnachten voor ongeveer een week. Fieuw…aangekomen bij de Lazy Days werden we eigenlijk meteen uitgenodigd voor een Todo Mundo voetbal toernooi, dat eens in het jaar gehouden werd. Biejay en ik hadden geen schoenen mee, maar waren van plan een balletje te trappen. Eerst ingespeeld tegen braziliaanse straatschoffies en af en toe flink zoeken naar de bal op blote voetjes. Wat een behendigheid. Het toernooi: we mochten in het Internationale team. Voor de rest waren er echt landen teams, met ook werkelijk alleen mensen met die nationaliteit. Omdat het internationale team erg veel spellers had, werden we overgekocht door Denemarken. So, we were Danish for a while. Shirt gekregen en spleen maar. Eerste wedstrijd op blote voeten gespeeld, maar dat was geen success aangezien iedereen schoenen aan had. Afgedroogd. Tweede wedstrijd en derde wedstrijd hebben we schoenen kunnen regelen en ging het echt een stuk beter. Wat een temperament. Dit was een mini toernooi, 5-5 en nu hebben we het geluk dat we met het WK ook aanwezig zullen zijn. Wat wordt dat een bizarre tijd, als dit kleine toernooi (waar we voor toch een gigantische beker speelden – zou niet in mijn backpack passen als die leeg was) al zoveel sfeer had. Publiek, scheidsrechters, zingende mensen…alles. Heerlijk wat goaltjes meegepikt en je merkt dat ze je dan wat meer gaan waarderen. Die brazilianen zijn zoals verwacht echt tovenaars met een bal. Genieten! Biejay overigens zijn voet open gehaald, dus voortaan schoentjes aan. Na het toernooi gegeten en nagepraat. We waren allemaal onder de indruk van de sfeer en het temperament van zowel publiek als spelers. Vrij snel gaan slapen die avond, want vanavond zijn we alweer uitgenodigd door een Amerikaan die in een reggaebandje speelt. Even met de voetjes van de vloer en de heupen los.

Het is vandaag dus woensdag. Vandaag door het stadje gelopen en een lycra (shirt voor het surfen) met lange mouwen gekocht. Het was niet gratis, maar ben liever zo beschermd tegen de sunshine. Wat gaat dat hard. Dat kan nog wel eens een struikelblokje worden, de felle zon. Ik als Dutchman met overgevoelige huid heb wat dat betreft zwaar (haha, de jongens hebben nu vast een flashback van VieuxBoucoup2009).

Verder is het zo grappig om al die gapende gezichten te zien…alsof we van een andere planeet komen. Gister kwamen er twee vrouwen naar me toe die gewoon uit het niks aan mijn haar gingen zitten. Uh…pardon? Nja, ze vroegen of het ´natural´ was…Sim, e natural as senhoras. Verder loop je door de straten en iedereen kijkt je aan. Kijk je om, kijken ze je nog steeds aan. Erg apart en soms wat ongemakkelijk, maar het went.

Nog even wat steekwoorden die te maken hebben met de eerste drie dagen (voorproefje): prima vlucht, rennen in Sao Paulo, mijn vallende tas en heisa in het vliegtuig, surfschool en sloppenwijk gezien, gesurfd, verbrand, duits feestje langs de snelweg, te veel mensen leren kennen en nog meer mensen leren kennen, grootste deel van de namen vergeten of nooit goed kunnen verstaan of een combinatie, praia de futuro bezocht, cocosnotenmelk gedronken (een keer, nooit meer), te veel bijzondere fruitsoorten gekocht en niet weten hoe je ze dan moet eten, erg veel gelachen om de humor en acties van Biejay, heel leuke groep overigens, huisbazin op bezoek gehad en met haar gedanst in de woonkamer, sushi gegeten (ja echt), geslapen en veel gegeten.... Daarnaast hoop ik hier voor het eerst te kiten. Surfen hebben we al gedaan bij de surfschool.

Nu denken jullie misschien: ga je nog wat leren daar of uh…? Ja, dat gaan we doen. Volgende week start portugese les en wordt het zeisoen van de surfschool (naar alle waarschijnlijkheid) heropend. Het project in de sloppenwijk Zizi (sport en spellessen) gaat waarschijnlijk pas na de carnaval beginnen. Voor ons wel goed, zo kunnen we het portugees optimaliseren. Het gaat overigens al een stuk beter, we moeten wel! Volgende keer een minder lang verhaal en zal ik het kort en bondig houden (tenzij er geen klachten zijn natuurlijk…). Wederom erg leuk om jullie smsjes, berichten, mailtjes, hyvesdingen en alles te ontvangen...wauw!

Até mais e tchau,

X Ewout

De verhalen komen nog...

He allemaal,

kortgezegd: het gaat super goed! Ben overal meer dan normaal van aan het genieten, maar op het moment heb ik het echt helemaal gehad met dit ongelooflijke #!$#!#$#! internetcafe. Had het namelijk nu al voor de - lees goed - 2e keer klaar om op internet te zetten, maar uiteraard valt dan die verrekte computer uit. Thanks. Ik ga snel een bericht posten wat ik al eerder had getypt, maar ook die kan ik nu niet posten omdat de adapter van mijn laptop het heeft begeven. Mais o menos.

Kortom: sorry dat jullie echt nog even geduld moeten hebben. Wel wil ik jullie ontzettend bedanken voor alles wat jullie me hebben laten zien de laatste tijd. Kado´s, bijzondere teksten en woorden van family and friends...Het doet me beseffen dat ik het erg goed in NL heb. Hier in Brasil is het op het moment genieten en kortgezegd veel bizarre indrukken op. O wat baal ik van het feit dat alles nu voor de tweede keer weg is...Maar wederom zal ik er een positieve draai aan geven.

Kort de indrukken en gebeurtenissen hier: heerlijk bijzonder! Sorry dat ik niet meer kan melden nu, maar heb geen energie voor een derde verhaal. Voor de rest gaat het super hier! Snel nieuw bericht, maar vanvond niet. De rest wacht...

Dikke kus,

Ewout