Life is like surfing, you just have to take the good waves.
Lovely people, ik weet het…al enige tijd terug in Nederland. Toch houd het me nog bezig, het leventje dat ik achter heb gelaten. Er gaat serieus nog geen dag voorbij dat ik er niet aan denk: Brazilië. Er moet en zal ooit teruggekeerd worden. Puur en alleen al om te kijken hoe het met mijn groep gaat, m’n vrienden daar weer te zien, het strand, het…alles! Nu is er tijd om te bedenken, wat ik nog verder wil. Wat ik in ieder geval wilde, is jullie op de hoogte brengen van de laatste foto’s. Tijdens mijn laatste twee weken heb ik gereisd. In een paar woorden de plekken die me hebben verwonderd: Rio de Janeiro: Copacabana met een overwinning van Nederland op de Goddelijke Kanaries, het machtige Christus beeld dat over de stad heerst, de grootste sloppenwijk van Z-Amerika Rocinha, de armoede, de rijkdom, de Funky funky funky Music van Lapa, maar vooral in de Favella Funk Party, de geweldige groep Engelsen die ik daar heb ontmoet, de machtige bergen in combinatie met reuzachtige bebouwing, de meer dan 1000 sloppenwijken die Rio telt… Ilha Grande: paradijs op aarde, surfen op bountystrand Praia Lapis Mendez, het heldere water, de freaky Amerikaan als kamergenoot, de palmbomen die nooit vervelen, de rust… Pantanal: mijn paddenstoeletende gids die zelf een uur later uit z’n bed rolt bij een ‘nachtexpeditie’, het zwemmen met de kaaimannen, het vissen op piranha’s, de vreselijke kou in de nacht, de schitterende Volendammers Willem en Niels die ik heb ontmoet, de bizar hard rijdende taxichauffeur op zandpaden met gaten van meters, de verloren finale van Nederland tegen Spanje met één Spanjaard gekeken, de tientallen lichtgevende stippen in de nacht (kaaimannen)… Bonito: het inbreken in de receptie van het hostel, de duizende vissen, de grot die dicht zat, het ijskoude weer in Brazilië (Huh? Ja!), de slang om je nek, het chaotische einde van mijn reis met twee dagen vast te zitten in Campo Grande… Ja. Meer zal ik jullie niet storen, maar deze woorden en deze foto’s moest ik jullie nog kwijt. Binnenkort verschijnen er meer foto’s / filmpjes op facebook voor de geinteresseerden. Ontzettend bedankt voor alle reacties, alle mensen die aan me dachten en de mooie thuiskomst in Nederland. Ik weet nu dat ik me thuis voel op twee plekken op de wereld...! Life is like surfing. You just have to take the good waves. A vida é uma festa e todos estao convidados! Ewout Buurma – vanuit zijn studeerkamertje in Zwolle – afgestudeerd inmiddels!