Eitáaa máá gente,

com certeza muito tempo que eu escrevi uma mensagem para voces...Vrij vertaald: Zeker weten lang geleden dat ik een bericht voor jullie heb geschreven...

Want zo is het maar net. Zoals mijn verwachtingen ben ik nog steeds in Fortaleza, em vivo! Springlevend dus! Wauw, wat een mooie tijden maak ik hier mee. Alweer een dikke maand geleden dat ik met moeders en zusters op pad ben gegaan en het binnenland heb betreden en nu zit ik alweer met de kop in de geel/groene vlaggetjes van de Copa do Mundo (het WK uiteraard). Hele sloppenwijkstraten en huisjes worden beschilderd met de wereldbeker of de Braziliaanse vlag en daarboven hangen vaak honderden plastic sliertjes, zodat het lijkt alsof het overdekte straten zijn. Op elke hoek van de straat een straatverkoper die vlaggen of mutsen verkoopt. Jawel: het WK zal hier gevierd worden. En hoe. Dat gaan we dinsdag beleven...uiteraard eerst maandag in het Oranje naar de wijk om daar met de kids de Oranje 11 te bekijken. Op het journaal noemen ze Mexico, Brazilië en...Nederland kanshebbers op de titel! Op het moment van de finale heb ik een bezoek in de jungle staan in plaats van Rio de Janeiro. Want stel je voor dat Nederland de finale wint...dan is deze gringo natuurlijk liever tussen de krokodillen en de jaguars dan de teleurgestelde temperamentvolle Brazilianen...

Wat is er allemaal gebeur de laatste tijd. Prik mij maar lek, ik kan het amper bijhouden. Het bezoek van Lieke, Noor en mams was heerlijk. De jungle in geweest en door onze schitterende gids (die uiteindelijk toch een beetje loskwam) rondgeleid door de wondere wereld van aapjes, slangetjes, vleermuizen en grote spinnen. De luchtvochtigheid tussen de bananenbladeren werd gelukkig op tijd afgewisseld door een bezoek aan Jericoacoara. Een werkelijk paradijs, waar ik het liefst nog had gezeten. Het ultieme Expeditie Robinson gevoel kwam naar boven. Gesurft, een tour door de bijzondere ‘woestijnvlaktes', schildpadden, gieren, nog meer gieren en jawel: bijen. Dappere moeder en zus die een wandeltocht helaas eerder moesten afkappen door een woeste aanval van welgeteld acht bijen...voor de objectieve complete versie verwijs ik u graag naar L. Buurma of R. Struijs. Mijn werk, de wijk, de kids, de stad en m'n vrienden hier kunnen laten zien...erg mooi om meegemaakt te hebben!

Dan is het nu tijd voor een brainstorm. Ik denk dat dat het snelst en meest effectief is. Even wat hersenspinsels om up to date te raken van wat we allemaal beleven hier.

Door Baukje naar beneden geroepen worden en vervolgens door alle Agents van ARCA wordt bestormd voor mijn verjaardag met taart en alles, bijzondere opdrachten met gevolgen moeten uitvoeren voor je eigen verjaardag, Jungletochten in Ubajara. Je kleren niet doorkrijgen door de vieze luchtvochtigheid in de jungle. Op willen geven voor ExpeditieRobinson na een bezoek aan Ubajara en een vooruitzicht op de Pantanal. Ontspannen bij de meest mooie watervallen. Capoeira op het strand. Caipirinhas op het strand. Surfplankje huren en de vin er af surfen. Dode hond op straat opgegeten zien worden door een stel gieren. Gierig. Buggytour met soort van onderwaterbarretje met helder helder helder water. Een lading hangmatten kunnen kopen voor een prikkie. Afscheid genomen van m'n wingmang Biejay Kalicharan. Met Brincando na Rua wederom een filmploeg meekrijgen met de camera op je neus de lessen geven. Samen met Baukje als een beroemdheid door het leven gaan tijdens de Brincando na Rua dagen...handtekeningen uitdelen, emailadressen...Uh...Porque!!!?? Een les voorbereiden voor zo'n 20 leerlingen en dan aankomen de plek van bestemming en dan een les voor 50 leerlingen moeten geven en in totaal 246 leerlingen moeten vermaken verdeeld over 4 groepen AAAAAH. In de meest bijzondere wijken terechtkomen en niet weten wat je er van moet verwachten voordat je je les begint...nog steeds versteld staan van de armoede die je soms tegenkomt. De belhamels uit de ochtendgroep in bedwang houden terwijl ze van alles tegen je zeggen, waarvan je nog steeds de helft niet verstaat. Een circusvoorstelling voorbereiden voor een groep kinderen die elke lesdag weer verschilt in aantal en in persoonlijkheden, oftewel: improvisatie tot en met. Op stap gaan en door een jongen aangesproken worden of je niet even met hem een leuke tijd wilt beleven...AAAAH en dan nog twee keer moeten zeggen dat je daar niet echt op zit te wachten. Een open-air feest van de UFC universiteit in de openlucht tussen de locale Braziliaanse studenten. Nog steeds genieten van de samba, forró en de reggae-beats in het bruizende uitgaansleven van Fortaleza centre...Engelse lessen geven aan groepen leerlingen waarvan sommigen niet eens in staat zijn om te lezen of correct Portugees te spreken en dan Engels moeten aanbieden...Uh? Een man in de wijk Zizi elke dag moeten vertellen dat je geen 10 centavos voor hem hebt, omdat je les aan het geven bent en dan geen portemonnee bij je hebt. Een dronken man voor de surfschool zien strompelen en hem vervolgens rond ziet tollen om vevolgens tot drie keer toe kneitertje hard op straat te vallen. Dan slik je wel even, wat een leven...voor de Copa do Mundo met de kids alle 32 vlaggen van het WK maken op A1 formaat, dat kost wat potloden...in een aardig optrekje aan het strand (lees: HUGE HOUSE!) terecht komen met z'n 11en en daar een weekendje mogen ontspannen, ontspannen en ontspannen. Eindelijk de stap durven nemen om op zee te gaan kiten en dan merken dat er te weinig wind is. In de surfschool in de sloppen overnachten om vervolgens om 0500 de eerste golfen van de dag te pakken met een groep surfdudes van Surfando para Vida. Wauw! Twee Nederlandse meiden uit Bemmel ontmoeten in Fortaleza (huh?Ja!) en na zeker 13 keer een poging gedaan te hebben dan eindelijk je ticket naar Rio en de Pantanal boeken voor zeker 200 euro duurder dan gepland EN DAN EEN HEEL BOOS MAILTJE STUREN NAAR VLIEGTICKETS.NLomdat je gewoon besodemieterd wordt! Nog steeds versteld staan van het bedrag van 7014 euro dat jullie voor ARCA hebben opgehaald en hiervoor met Onno al drie afspraken voor hebben gemaakt hoe we dit nu eindelijk gaan besteden. Soms gewoon even slikken van de golf die achter je zit en dan beseffen dat je niet meer terug kan en dan dus toch maar dapper een poging doet om te gaan staan en dan héél af en toe geluk hebben en de golf van je leven pakken!Door de wijken lopen en het geruis van alle geel groene vlaggetjes boven de straten horen en dan de gedachte oproepen dat het eigenlijk wel sneu is omdat uiteindelijk Nederland ervandoor zal gaan met de titel...

Ja. Dat is 't zo een beetje. Nog drie laatste weken in Fortaleza. Afscheid nemen van al het moois wat ik hier heb beleefd. Dan Rio de Janeiro in, Ilha Grande bezoeken en uiteindelijk eindigen in de Pantanal om vervolgens met wat locale animals en wat backpackers de titel voor Oranje binnen te slepen...Mmm, can't wait!

Ben even zeer benieuwd naar jullie ervaringen in Nederland. Let me know. Oranjekoorts? Wordt er al stiekem gedroomd of gesproken over een rondvaart door oranje gekleurde grachten? Laat me weten hoe het is! Overigens: ik heb zowaar kaartjes ontvangen vanuit Nederland. Degene die zich aangesproken voelen: dat was natuurlijk hartstikke fijn om te ontvangen! Voor degene die nog plannen hadden om te sturen...NIET meer doen! Ben dan lekker al weg, aangezien een kaartje er zeker een dikke maand over doet. Bizar! Dus...post maar even een berichtje op deze site. Lekker snel.

Yup. Tijd om te slapen. Morgen een tripje naar Combucu met kitesurf-maat Wilkinson. Mits er genoeg wind is natuurlijk...

Lot's of love,

Ewout